Mijn zoon Cameron

H e mijn leven veranderd op de dag dat hij geboren werd. Hij maakte dat ik wil een beter mens. Hij heeft mijn leven gered door iets voor te leven. Hij is het bewijs dat God bestaat en is barmhartig voor mij. Hij is goed in alles dat ik nog niet. En bovenal, hij houdt van me - hoewel ik laat hem neer, en teleurstellen, en soms in verlegenheid brengen hem. Ik ben niet iemand verdient deze bijzondere in mijn leven.

Dit is waar God bewijst dat hij is zo barmhartig, door het geven me een zoon die samen voor de manier waarop helemaal niet over de rest van mijn leven geweest.

Cameron werd geboren met een groot hart en natuurlijk goed zedelijk gedrag. Hij bleek dit voor mij nog vóór hij zijn eerste verjaardag. Maar, het was op zijn eerste verjaardag dat ik het wist werd ik absoluut overtuigd.

Steffi was gedaald en zichzelf pijn doen, en was met huilen. Cameron, die werd voor het eerst leren lopen, had moeite om over naar haar toe. Eenmaal daar, leunde hij zijn hoofd op haar en begon haar pat op de rug met het oog op het comfort van haar. Dit klinkt misschien als niets meer dan een verwenning vader, maar zijn daar getuige van de echte zorg op dit baby's gezicht over iemand anders, was voor mij het bewijs dat hij een van nature diepe compassie en sympathie voor anderen. En hij heeft sindsdien voortgezet om moedig een gevoel van empathie.